Wandelen op de rand van een continent

18 september 2007
In Tofino, een klein plaatsje aan de uiterste westkant van Vancouver Island, hebben we een plekje gevonden op het Mackenzie Beach resort. Het klinkt allemaal heel erg luxe, maar het is een vrij basic RV parkje, met minimale faciliteiten. Er is wel een zoutwater zwembad aanwezig en dat is wel lekker. De ligging is echter formidabel. Meteen aan het strand van de Pacific Ocean. Tofino ligt net buiten de grens van hert beroemde Pacific Rim Nationale Park. De wandeling die we vandaag doen gaat grotendeels over Long Beach in het Pacific Rim National Park. Long Beach staat bekend om de enorme golven, die in de surfwereld faam genieten. Door de lange, vlakke stranden met gematigd regenwoud, voorbijtrekkende walvissen en stoeiende zeeleeuwen is dit een ideale plek om rond te zwerven. De wandeling die we doen begint eerst met een trail van 1 km door indrukwekkend regenwoud, met reusachtige bomen, tot wel 100 meter hoog. Dit is de Schooner Beach trail. Bomen zijn behangen met mossen, en de wandeling voert over houten paadjes en over steile trappetjes totdat hij op het strand van Long Beach uitkomt. Het tij is gelukkig laag zodat er veel ruimte op het strand is. De overgang van strand naar regenwoud ligt bezaaid met duizenden stukken drijfhout, van dikke boomstammen tot klein brandhout. Je mag echter helemaal niets meenemen van het strand omdat het een Nationaal Park is. Er zijn een aantal moedige surfers bezig, maar helaas zijn de golven niet zo hoog als we gehoopt hadden. Het is een stralende dag, met strak blauwe lucht en weinig wind. Wel uitzonderlijk voor deze kant van Canada, waar op plaatsen meer dan 700mm regen per jaar neerkomt. De wandeling over het strand is ruim 7 km tot aan Combers Beach, waar we nog een stuk van de Spruce Fringe Trail doen. Dit is een trail van ruim 2 km door het regenwoud, waar je heel goed kunt zien wat het dramatische effect van de sterke oceaan winden voor invloed heeft op een woud. En jawel hoor, eindelijk in het echt zien vliegen, de beroemde bald headed eagle (de Amerikaanse adelaar), waar we goede foto's en video opnames van kunnen maken. Geweldig indrukwekkende vogel met zijn witte kop en staart. Even later zien we er ook nog eentje hoog in een boom zitten. In het regenwoud langs Long Beach komen veelvuldig beren voor, die we tijdens deze wandeling jammer genoeg (of misschien maar goed ook, het zijn levensgevaarlijke beesten...) niet te zien krijgen. Na 5 uur wandelen waren we blij dat we de RV weer op de parkeerplaats zien staan. Moe maar voldaan op jacht naar een Liquor Store om een fles wijn te scoren. Die is gelukkig in Tofino wel te vinden. Het dorpje zelf heeft verder nauwelijks voorzieningen, wat piepkleine grocery stores, wat hotelletjes en reisbureautjes. Het is allemaal nog niet verpest door het massatoerisme. Vanavond brouwen we zelf een maailtijd in de camper in elkaar. Het eten in de 'restaurantjes' is over het algemeen niet meer dan junk food, maar dat wel voor gigantische prijzen. Morgen willen we vroeg vertekken omdat we weer een lange reisdag voor de boeg hebben. Over dezelfde route (de enige weg van de west naar de oostkust) als we gekomen zijn weer terug tot de oostkust van Vancouver eiland en dan door naar Campbell River, waar we willen overnachten.

Van Victoria naar Tofino

Maandag 17 september

Na weer een slapeloze nacht vanwege de jetlag valt het ons op dat het niet meer regent. Na een blik naar buiten te hebben geworpen kunnen we concluderen dat het een mooie dag (qua weer) gaat worden. Er zitten wat reepjes blauw in de lucht en de vogeltjes fluiten.
Na een ontbijt buiten (wel met trui aan, de temperatuur is niet om over naar huis te schrijven..) en een leuk gesprek met onze Canadese buren rijden we weg richting het noorden via Highway 1 (ook wel Island Highway genoemd).
Duncan is bekend als de Stad van de Totems (er zijn er meer dan 80 in de stad en langs de weg). Het is de thuishaven van het Cowichan-volk, dat beroemd is om zijn houtsnijkunst. We bezoeken het Quw'utsun Cultural and Conference Centre waar we een film bekijken waarin ook andere aspecten van hun cultuur worden getoond. De tuin staat vol met prachtige totempalen.
Groot verschil met Chili en Argentinie is dat het Indianenvolk hier niet tot op de laatste persoon is uitgemoord. Het schijnt zelfs dat men uit medelijden voor wat er in het verleden allemaal gebeurd is, de Indianen een enorm belastingvoordeel heeft verleend bij het opzetten van hun eigen bedrijf. Laten die Indianen nou geweldige ondernemers zijn en de gehele Casino-keten tot een florerend geheel hebben te omgetoverd.... Dat lag natuurlijk niet in de lijn der verwachtingen. Dit is trouwens de situatie in de USA, hoe het hier geregeld is is ons eigenlijk niet bekend.
Na Duncan komen we aan in het stadje Chemainus, dat faam geniet om zijn muurschilderingen. Het stadje staat bekend als 'The Little Town That Did' vanwege het dramatische herstel in de vroege jaren tachtig van wat het definitieve einde leek. Door de straatkunst heeft deze haven in het zuidoosten van Vancouver Island de titel 'grootste openluchtgalerie van Canada' gekregen. De ondernemende inwoners bedachten het Festival of Murals. Gebaseerd op het succes van de eerste vijf muurschilderingen van 1982, zijn er nu in totaal 34 te zien, die de geschiedenis en het culturele leven van de stad uitbeelden, zoals houthakkers, een locomotief, het interieur van de firma c1917 en portretten van indianenstamhoofden.
Vervolgens rijden we door Nanaimo, dat bekend staat als een levendig vissersplaatsje. Wij vinden het echter een vieze stad waar je niet kan parkeren. We rijden dus door via Highway 4 naar het westen. Cameron Lake komt in zicht en vervolgens het majesteitelijke oerbos van Cathedral Grove. Hier staan enorme Douglassparren, sommige wel 800 jaar oud. De grootste is 76 m hoog, 3 m breed en heeft een omtrek van 9 meter. Al wandelend onder het bladerdak tussen de enorme stammen lijkt het alsof je in een natuurlijke kathedraal bent. We doen een 500 m lange wandeling langs enkele van de oudste bomen, inclusief uitleg over het eco-systeem.
Als we weer verder rijden zien we ineens een man op de weg liggen, echt maar net op de vluchtstrook. Zijn hoofd en bovenlichaam zijn afgedekt door een jack. We schrikken ons kapot en zien de auto voor ons ook twijfelen. We kunnen echter nergens stoppen en het ziet er wel naar uit dat hij overleden was. We hebben dus geen actie ondernomen (er vanuit gaande dat zoveel andere automobilisten dit gezien hadden). We blijven er echter maar over nadenken wat hierachter zou kunnen steken, het geeft helemaal geen goed gevoel.....
Via Port Alberni komen we bij het laatste gedeelte van de rit dat naar een werkelijk ongerept landschap leidt. We tanken maar even helemaal vol na Sproat Lake omdat je van hieraf 85 km niet kunt tanken. We passeren de Sutton Pass en stijgen via een serie scherpe bochten naar het Clayoquot Plateau. We rijden door naar Tofino waar we een plek uitzoeken op Mackenzie Beach Resort, dat een indoor zwembad met zout (zee-)water heeft. We vinden een mooi plekje en maken onze in een supermarkt gekochte fles Chardonnay open. Hij smaakt vreemd en we krijgen er geen 'warm' gevoel van. Het blijkt alcoholvrije wijn (dus dure druivensap) te zijn....
Na een half uurtje zwemmen in het zwembadje lopen we naar het dorp. Toch nog een half uur flink doorstappen. 'Tofino blijkt ook niet meer voor te stellen dan een paar straten met vooral aanbieders van allerlei excursies (whale- en bearwatching). We besluiten morgen maar op eigen houtje het gematigd regenwoud te gaan verkennen. We vinden een leuk eettentje (eigenlijk weer een Ierse pub..) in een houten huis op palen boven het water in het havengebied.

Victoria - Vancouver Island

Hier weer even een update van onze Canada-reis.

Zaterdag werden we om 10 uur 's morgens opgehaald door CanadaCruise. Een chauffeur bracht ons naar de camperverhuur. Onderweg vertelde hij honderduit over allerlei diersoorten die hun heil steeds dichter in de stad zoeken in hun speurtocht naar voedsel. Coyotes, visarenden (het symbool van de USA, maar ze komen eigenlijk alleen in Canada voor), beren, etc. Wij hebben ze helaas niet gezien. Bij de camperverhuur kregen we een bijzonder uitgebreide uitleg over hoe we e.e.a. moesten gebruiken. Ons verweer dat we al 'ervaren' campergebruikers waren hielp niet. Je moet je erg strikt aan allerlei verkeers- en parkeerregels houden, ze zijn erg snel met 'finen'
Na de uitleg zijn we meteen doorgereden naar de oversteekplaats van de ferry naar Victoria op Vancouver Island. We waren er al om 12:30 uur maar konden pas mee op de boot van 15:00 uur. Er stond een enorme rij campers (en dat in het laagseizoen!). Er stonden gelukkig een aantal aardige motorrijders waar we ons prima mee vermaakt hebben.

Wonderbaarlijk is dat hier: 80-jarigen rijden nog gewoon rond op een Harley Davidson of het niets is! Ook rijden ze rond in enorme campers waar je in Nederland een groot rijbewijs voor nodig zou hebben. Eigenlijk lijkt het hier heel erg op de States (al willen ze dat zelf niet horen..). De hoeveelheden voedsel die je krijgt voorgeschoteld zijn niet te behappen en zeer calorierijk. We zullen dus wel het vliegtuig inrollen als we weer terug naar huis gaan....
Ons navigatiesysteem (Garmin) werkt hier ook prima. We hebben er al veel en nuttig gebruik van gemaakt. In de buurt van Victoria (6 km er vandaan) hebben we een RV-park uitgezocht (Fort Victoria) waar we een plekje hebben dichtbij het schoonste sanitair wat je je maar voor kunt stellen. De camper is eigenlijk veel te luxe voor ons. Gigantisch ding toch weer, met zelfs een eigen badkamer! En dat was dan nog de kleinste die je kon kiezen. Maar als het regent is het prima natuurlijk.

s'Avonds zijn we met de bus (20 minuten bussen) naar Victoria gegaan waar we meteen een whalewatching tourtje geboekt hebben bij de haven. De zeer snelle boot (3 motoren, max snelheid 120 km/h) sprak ons erg aan! Het weer is tot nu toe erg mooi geweest maar het bureautje voorspelde voor zondag regenachtig weer. Maar voor zo'n tocht maakt dat niet uit, ze gaan toch.
We hebben een wandeling langs het havengebied gemaakt en langs de Parliament buildings, die prachtig verlicht zijn s'avonds.
Eten in de kroeg is prima te doen hier en het stikt van de Irish pubs. Prima eten, maar ook dit is niet erg goedkoop. Het geld vliegt er doorheen, dus we zullen het de komende tijd even wat rustiger aan moeten doen (of niet..).

Zondag moesten we om 9:30 uur inchecken bij Seafun Safari Experience. Het regende dat het goot.... We werden in waterdichte pakken gehesen en scheurden met 80km/h in hun high-speed Scarab (de luxe limo waarin je niet nat word) de haven uit op zoek naar orca's. Alle schippers (zelfs die in de USA) houden elkaar op de hoogte als ergens orca's gespot zijn. Op deze manier is de slagingskans 98% om ze te zien. Er waren nog geen orca's gespot, een uitzonderlijke situatie....
We voeren dus eerst richting Sooke en Jordan River (een enorm eind in westelijke richting) op zoek naar ander wildlife. We zagen achereenvolgens; troepen zeehonden, zeeleeuwen, reigers, commorants (aalscholvers) en 2x een visarend (helaas op grote afstand).

Na een half uur verder in westelijke richting te zijn gevaren (er waren nog steeds geen orca's gespot) kreeg de kapitein ineens bericht dat er orca's waren gesignaleerd in de buurt van Victoria, bij Salmon Bank. We moesten dus weer 3 kwartier terugvaren naar deze spot. Omdat ze de meest geavanceerde GPS-apparatuur aan boord hadden was het makkelijk om even de coordinaten door te geven en hier naartoe te varen. In het begin was er niets te zien, toen verschenen er af en toe een paar vinnetjes. We waren in eerste instantie nogal teleurgesteld.... Ze maakten echter gebruik van onderwater-microfoons zodat we de geluiden van de orca's (soms alleen geklik en soms andere kreten waarmee ze communiceren) konden horen.
We hoorden ze ineens en plotseling was er een moeder met jong vlakbij de boot. En al spoedig volgden er vele anderen. Een ongelofelijke ervaring! Onze kapitein (een enorme rouwdouwer, maar dat zijn de meeste Canadezen, en tevens bioloog) heeft 150 km voor ons moeten varen om ons toch orca's te kunnen laten zien. We kregen dus wel waar voor ons geld!

Na terugkomst om 15:30 uur zijn we Victoria ingelopen. Het goot inmiddels van de regen (in de boot was het wonderbaarlijk genoeg droog op het moment dat we de orca's zagen!). We zijn dus het Bug Museum ingevlucht waar enorme insecten (tarantula's, wandelende takken, allerlei andere soorten, enorm grote insecten) te zien waren. Je kon ze ook op je hand zetten. Een hele ervaring! Hierna zijn we naar Thunderbird Park gelopen waar totempalen van Indianen te zien zijn.

We kochten wat wijn en broodjes en zijn teruggegaan naar de camping. Geen zin om uit eten te gaan, op een gegeven moment gaan al die heavy meals je toch tegen staan....

Message in a bottle"

Zo, onze vakantie is goed begonnen. Donderdagmiddag met de trein naar Amsterdam vertrokken, snel onze spulletjes bij Mariel gedropt. Wijntje gedronken en heerlijke, door Paul bereide mosselen gegeten. Merel gaf een mooie show weg! Daarna naar de ArenA. Een mooier begin van onze vakantie naar Canada konden we ons niet wensen met een concert van The Police. We hadden niet de allerbeste plaatsen, maar dat maakte de sfeer er niet minder om. Het was in een woord een geweldig optreden. Sting was erg goed op dreef en de extra galm die de ArenA altijd oplevert kwam in de nummers die Sting bracht erg goed tot zijn recht. Best wel een goed gevoel om bij dit concert aanwezig geweest te zijn, want de kans dat The Police nog ooit in Nederland zal optreden is superklein. Na het concert zijn we bij Mariel in Amsterdam blijven slapen en na een kort nachtje stonden we al om kwart voor acht 's morgens (vrijdag) op Schiphol om in te checken voor Canada. Het is een heeeeeel lange dag geworden, met erg veel wachttijden en vertragingen. Onderweg wel de mooiste uitzichten vanuit het vliegtuig gehad die je je maar kunt voorstellen. Over Groenland gevlogen en het noorden van Canada. Enorme ijsvlakten trekken onder je voorbij. Uiteindelijk zijn we om half vier 's middags (Canadese tijd, dus 9 uur vroeger dan in NL) geland en om 17.30 waren we eindelijk in het hotel. Het hotel ligt in Vancouver vlak bij het vliegveld.
inchecken zijn we snel met de bus naar downtown gegaan om toch even iets van de sfeer van Vancouver te proeven. Het weer is hier geweldig, heet en onbewolkt. De mensen zijn supervriendelijk en het lijkt een smeltkroes van allerlei culturen hier. Grote verschil met de US and A is dat ze volledig hun eigen identiteit houden. Indiaers lopen met tulbanden op op straat, Chinezen leven zich uit in allerlei modegrillen. Michelle heeft een aantal foto's gemaakt, die we zo even gaan uitzoeken en er een paar in de blog zullen zetten. Helaas hebben we in Vnacouver te weinig tijd gehad. We hadden dolgraag nog het wereldberomede aquarium willen gaan bekijken. Daar tref je beluga's, een walvissoort aan, in grote bassins. We zijn momenteel (7 uur NL tijd in de ochtend!!!) bekaf, dus deze blog vullen we morgen wel aan, als we ergens op Vancouver island op een camping staan.
Ik zit nu illegaal the Internetten op het draadloze netwerk van iemand in de buurt van het hotel.
Hier beneden alvast een paar plaatjes van Vancouver. In de harbour vlogen de watervliegtuigen af en aan. De 'zeilen' zijn van het Canada Building aan de waterkant bij de haven. Het witte gebouw met 5 enorme zeilen was het Canada paviljoen van de expo in 1986. Het is nu de thuishaven van cruiseschepen, het IMAX theater en World Trade Centre.